ALTIN 475,02
DOLAR 7,8395
EURO 9,1657
BIST 1,1689
Adana Adıyaman Afyon Ağrı Aksaray Amasya Ankara Antalya Ardahan Artvin Aydın Balıkesir Bartın Batman Bayburt Bilecik Bingöl Bitlis Bolu Burdur Bursa Çanakkale Çankırı Çorum Denizli Diyarbakır Düzce Edirne Elazığ Erzincan Erzurum Eskişehir Gaziantep Giresun Gümüşhane Hakkari Hatay Iğdır Isparta İstanbul İzmir K.Maraş Karabük Karaman Kars Kastamonu Kayseri Kırıkkale Kırklareli Kırşehir Kilis Kocaeli Konya Kütahya Malatya Manisa Mardin Mersin Muğla Muş Nevşehir Niğde Ordu Osmaniye Rize Sakarya Samsun Siirt Sinop Sivas Şanlıurfa Şırnak Tekirdağ Tokat Trabzon Tunceli Uşak Van Yalova Yozgat Zonguldak
Ankara 28°C
Gök Gürültülü

Son Ada – Zülfü Livaneli

Son Ada – Zülfü Livaneli

Yazar, Son Ada romanında okuyucularını hayallerinin içinde bir yolculuğa çıkarmış. Bitmesini istemediğimiz bir rüyada, hüzün, özlem ve umut duygularını doyasıya yaşatıyor.

Geçmişten günümüze, unuttuğumuz bize dair her ne varsa, gözlerde canlanmasına vesile olan bu romanda karakterlerin arasında bir yerlere kendimizi sıkıştırıp, Son Ada’da kalmak ister gibi tutunuyoruz…

“Sona yaklaştıkça öfke ve hüzün duyguları yoğunlaşıyor ve beklenmedik bir anda umut beliriyor.

Kabus gibi çöken kara bulutlar dağılmaya başlarken, sonrası sevinç mi? yoksa hüzün mü? ” yeni bir yaşam orada yaşanmaya başlıyor…

Son Ada – Zülfü Livaneli

Arka kapak;

“Son Ada’nın adsız anlatıcısı, adını kendisinin koyduğu bu yeri “son sığınak, son insani köşe” olarak nitelendiriyor.

Anlattığı neredeyse ütopya: “Herkes elinden geldiği kadarını, içinden geldiği kadarını yapıyordu.”

Ancak bu durum uzun sürmez: Ülkenin darbeci başkanının emekliliğini huzur içinde geçirmek için adaya yerleşmesi, bu cennet adada yaşayanların huzurunu kaçıracaktır.

Son Ada - Zülfü Livaneli
Son Ada – Zülfü Livaneli

Başkan Son Ada’yı her tür “anarşi” den kurtarmaya kararlıdır. Adanın halinden hoşnut toplumu “çoğunluğun oyları neyi işaret ediyorsa onu yaparak” oluşturduğu “kurul”lar eliyle yönetmeye, adanın ağaçlıklı yolunu “park ve bahçe geleneklerine göre düzenlenmiş” bir hale getirerek başlar. Görünüşte her şey demokratik geleneklere uygundur.

Ustalık Gerektiren Kafaya Takmama Sanatı
Ustalık Gerektiren Kafaya Takmama Sanatı

Ütopya tam bir distopyaya dönüşürken, başta martılar, bu gidişe baş kaldıranlar da vardır…

Livaneli’nin bu benzersiz yaratıcı romanında, insan yapısı otoriteyle karşı karşıya… Yazar bizi dünyamız üzerinde yeniden düşünmeye çağırıyor. Mutlaka okunmalı. 

Prof. Lenore Martin, Harvard Üniversitesi

Romanı bitirdiğimde, bir yurdu yok eden kişilerin, küçük bir adayı da kolaylıkla yok etmesinin doğal olduğunu anlıyorsunuz.

Hasan Akarsu, Cumhuriyet


Mustafa Şenol
BİR YORUM YAZIN

ZİYARETÇİ YORUMLARI - 0 YORUM

Henüz yorum yapılmamış.